EY VATAN! GÖZYAŞLARIN DİNSİN.. YETİŞTİK ÇÜNKÜ BİZ..

KURTULUŞ SAVAŞI, BİR DERİN DEVLET DESTANIDIR
>HÜSEYİN MÜMTAZ
>Müttefikler, Birinci Dünya Savaşı mağlupları ile ilki Almanya'yla
>Versay'da 28 Haziran 1919'da; sonuncusu da Osmanlı İmparatorluğu ile
>Sevr'de 10 Ağustos 1920'de olmak üzere beş ayrı anlaşma imzaladılar.
 
>Versay'ı kabul etmeyen Almanya, dünyayı kan ve ateşe boğan Hitler'i
>ve Nazizmi doğurdu…
 
>Sevr'i kabul etmeyen Türkiye ise Atatürk'ü ve cumhuriyet olarak
>şekillenen ‘'milli devlet''i.
>
>Sadece bu iki zıt sonuç bile batılılar ile içerideki batılı yardakçılarını, cümle muhibbanı, işbirlikçileri ve embeddedleri ince
>ince düşünceye
sevketmelidir.
>
>80 sene sonra Versay'ın olumsuz yönlerini ayıklayan Avrupa, bu sefer
>‘'Avrupa Birliği'' adı altında birleşerek; bir ve bütün halinde ve
>hep beraber bir türlü uygulamaya konulamayan Sevr'i tekrar ısıttı.
>
>57inci'den itibaren her hükümete AB kılığında imzalatılan sıralı
>Uyum Protokolleri, Ek protokoller ve Çerçeve Belgeleri, ‘'yeni
>Sevr''lerden başka bir şey değildir ey okuyucu.
>
>Tabip Tuğgeneral Şehidullah Fikri Altan, Balkan Harbi öncesi
>başlayıp, İkinci Dünya Savaşı sonrası biten anılarının 232'inci
>sayfasında şöyle yazıyor: ( ‘'Savaşçı Doktorun İzinde'' - Remzi
>Kitabevi. İstanbul 2005)
>
>‘'Bir nazır paşa, bir Şurayı devlet reisi ve bir sefiri kebirden
>oluşan heyetin son Yunan Harekâtından önce imza koyduğu Sevr
>Antlaşması biz askerleri hiç mi
hiç ilgilendirmemişti. Arkadaşlarla
>aramızda bir, iki kez konuşulduğunu, sonra omuz silkip geçtiğimizi
>anımsıyorum. Aslına bakarsanız vatanın toptan el değiştirmesine
>aracılık etmeleri bile umursanmaya değmezdi. Çünkü esas olan bizim
>için fiiliyattı. Kurtuluş mücadelemizde bir karış vatan toprağının
>yitirilmesi veya kazanılması, ulusal irade yoksunu imzalardan çok
>daha önemliydi.''
>
>Demek ki Sevr'i devlet ve hükümet kabul etmişti, asker etmemişti.
>
>Asker etmemişti; Misakı Milli Hudutlarının içinde vatanın dört bir
>yanındaki millet kabul etmemişti.
>
>Trakya-Paşaeli Müdafaa Heyeti Osmaniyesi (22 Ocak 1919), İzmir
>Müdafaai Hukuku Osmaniye Cemiyeti (17-19 Mart 1919), İzmir Reddi
>İlhak Heyeti Milliyesi (Aralık 1918), Vilayatı Şarkiye Müdafaai
>Hukuku Milliye Cemiyeti (4
Aralık 1918), Trabzon Muhafazai Hukuku
>Milliye Cemiyeti (12 Şubat 1919), Cenubi Garbi Kafkas Hükümeti
>Muvakkati Milliyesi (17-18 Ocak 1919) gibi cemiyet, kongre ve
>oluşumların hepsi de İzmir'in Yunanlılarca işgal tarihi olan 15
>Mayıs 1919'dan önce kurulmuş ve ilk kongrelerini yapmışlardı.
>
>Devleti Osmani Sevr'i imzalarken Demirci Akıncıları, Topal Osman,
>45'inci Piyade Alay Komutanı İsmail Hakkı, makinalı Tüfek Zabiti
>Teğmen Hamdi, Osman Çavuş hepsi 15 Mayıs 1919'dan önce birlikleriyle
>dağa çıkmışlardı.
>
>9'uncu Ordu Müfettişi Mustafa Kemal Paşa 16 Mayıs 1919 günü Galata
>Rıhtımından kendisini Kızkulesi açıklarında bekleyen Bandırma
>Gemisine götürecek istimbota İşgal kuvvetleri kontrolünde binmiş,
>gemiyi İngiliz İşgal kuvvetleri denetlemişti.
>
>19 Mayıs 1919 günü Samsun
rıhtımında ise Paşayı; 9 Mart'ta şehre
>çıkan 200 İngiliz askerinin silâhlarını aldığı bir ‘'şeref mangası''
>karşılamıştı.
>
>Yâni kıymetli okuyucu Sevr'i Devlet(-i Osmani) ve Hükümet (Damat
>Ferit) imzalamış; ülkenin dört bir yanına Mondros uyarınca yabancı
>kuvvetler çıkmış….
>
>…çıkmış ama askerler, subaylar ve komuta heyeti….
>
>..ve en önemlisi millet işgali, zilleti, utancı kabul etmemişti.
>
>Samsun'da komutanı karşılayan mağlup ve ‘'silahsız'' ihtiram
>kıtasından, sadece üç yıl sonra İzmir'in dağlarında çiçekler açtıran
>ve düşmanı denize döken bir süvari kolordusu yaratmak ise milletin
>azim ve kararlılığının ve lidere olan inancın eseridir.
>
>Demek ki ey millet,
>
>Türk Kurtuluş Savaşı; katıksız bir ‘'derin devlet destanı''dır.
>
>Çaresiz kalmış;
bütün limanları işgal edilmiş, bütün tersanelerine
>girilmiş, askeri terhis edilmiş devletin; ordusu ve milleti ile
>kendini koruma-kurtarma-savunma iç güdüsünün bir şaheseridir.
>
>Bütün bunlardan daha elim ve daha vahim olmak üzere; memleketin
>dahilinde iktidara sahip olanların siyasi emellerini işgalcinin
>siyasi emelleriyle birleştirdiği bir çaresizlik ortamında
>kendiliğinden doğan milli refleksin dışavurumudur.
>
>Ve şimdi, o halde tam da işte bu noktada; ‘'nerede o millet, nerede
>o asker, nerede o lider'' demenin tam sırasıdır.
>
>Tuğgeneral Şehidullah ne diyordu; ''Sevr Antlaşması biz askerleri
>hiç mi hiç ilgilendirmemişti. Arkadaşlarla aramızda bir, iki kez
>konuşulduğunu, sonra omuz silkip geçtiğimizi anımsıyorum''.
>
>Fakat şimdi AB'nin ‘'modern-çağdaş Sevr'' demek olan
bilumum
>anlaşmaları askeri ne yazık ki ilgilendiriyor.. Omuz silkip
>geçmiyorlar.
>
>Son zamanlarda sadece üye aidatlarıyla böyyük başarılara imza atıp
>görkemli toplantılar düzenleyen bir STÖ var, TESUD.. Türkiye Emekli
>Subaylar Derneği.. Ve onun da emekli paşa bir genel başkanı var.
>
>Bu emekli paşa genel başkan bir süre önce; Amerika'da mukim kronik
>nevazil bir muhteremin etki alanında olduğu malûm Zaman gazetesi'ne
>bir demeç vererek ne demişti biliyor musunuz?
>
>“Amacımız, Türk ordusunun AB karşıtı olmadığını kanıtlamak. AB
>kriterlerine en yakın kurumun TSK olduğunu göstermek istiyoruz.”
>
>Bunu nasıl yapacaklarmış;
>
>‘'Avrupalı meslektaşlarına Türk ordusunun demokrasiye müdahale
>etmeyen, çağdaş ve ilerici olduğunu göstererek…''
>
>Konu bu kadarla
kalsa iyi..
>
>TESUD'un bir de yayın organı varmış.. Bu yayın organının son
>sayısına Genelkurmay Başkanı bir demeç vermiş.
>
>Türkiye'nin Avrupa'ya katkı sağlayacağını belirten Özkök,
>“Osmanlı'nın Rumeli'ye ayak bastığı günden bu yana Türkler
>Avrupalıdır.” demiş. Türkiye Emekli Subaylar Derneği'nin ‘Birlik'
>adlı dergisine konuşan Özkök, “Türklerin Avrupalılığı, Osmanlı
>Devleti'nin Avrupa'ya ayak basmasıyla başlamıştır ve yaklaşık 600
>yıllık bir geçmişe sahiptir.” diye konuşmuş.
>
>Özkök, Atatürk'ün önderliğinde kurulan Türkiye Cumhuriyeti'nin, çok
>kısa bir zamanda Türk milletini demokrasi, insan hakları, laiklik ve
>hukukun üstünlüğü gibi Batı'nın da savunduğu evrensel değerler
>sisteminde buluşturduğuna dikkat çekmiş.
>
>“Çağdaş Avrupa değerleri Türkiye'nin de
değerleridir.” diyen
>Genelkurmay Başkanı, Türkiye'nin gerek coğrafi açıdan gerekse Batı
>değerlerini özümsemiş bir ülke olarak AB'ye şu anda üye olmasa bile
>zaten Avrupalı olduğunu vurgulamış. AB'nin 17 Aralık 2004 zirvesinde
>Türkiye ile 3 Ekim 2005'te üyelik müzakerelerine başlanması kararı
>aldığını hatırlatan Özkök, “AB'nin taahhütüne 3 Ekim 2005'te
>ülkemizle müzakerelere başlanması bir gelişme olarak
>kaydedilmelidir” ifadelerini kullanmış.
>
>Cumhuriyet'in 15'inci yıldönümü buruk kutlanır. Çünkü Atatürk ölüm
>döşeğindedir.
>
>Ankara Hipodromu'nda Ata'nın bayram mesajını Başvekil Celal Bayar
>okur. Mesajın ‘'ordu'' ile ilgili bölümü şöyledir:
>
>‘'Görevin, Türk vatanının ve Türklük camiasının şan ve şerefini iç
>ve dış her türlü tehlikeye karşı korumaktan ibarettir''
der.
>
>TSK İç Hizmet Kanun ve Yönetmeliğine 35'inci maddenin konulmasına
>daha 22 yıl vardır.
>
>Atatürk Türk Ordusuna ‘'Türklük camiasının şan ve şerefinin
>korunması''nı emrediyor.
>
>Türklük camiasının şan ve şerefi mi?
>
>2006 yılı Kurban Bayramı'nın üçüncü günü Başbakan Recep Tayyip
>Erdoğan memleketi Rize'ye gider.
>
>Güneysu ilçesindeki evine giderken gençler kendisini şöyle karşılar:
>
>‘'Potamya'da doğdu/ Başbakan oldu / helal olsun sana Tayyip
>Erdoğan''.
>
>Başbakan'dan ve çevresinden herhangi bir tepki gelmez.
>
>Bize de ‘'Potamyalılar''ın; Başbakanın çok sık bahsettiği alt-üst
>kimlik skalasının neresinde olduğunu merak etmek düşer.
>
>Aynı bayramın ilk günü Star TV'de Yıldız Tilbe'nin programı vardır.
>
>Programında Balık
Ayhan, Ziynet Sali, Ankaralı Turgut ve Rojin'i
>ağırlayan Tilbe, Sali'ye "Sen Yunanlı'sın değil mi?" diye sorar.
>Sali ise "Hayır Türk'üm. Kıbrıs Türk'üyüm" yanıtını verir. Bunun
>üzerine Tilbe Kürt, Balık Ayhan Roman ve Rojin de Kürt olduğunu dile
>getirir. Yıldız Tilbe, programında Anadolu kültürlerinin buluştuğunu
>söyler.
>
>Tilbe'nin bu sözlerinin ardından program müdürü Yüksel Evsen'i
>arayan eski Ulaştırma Bakanı İbrahim Özdemir, "Yıldız Hanım neden
>Türk olduğunu söylemiyor? Neden Kürt kökenli olsa da Türklüğünden
>bahsetmiyor?" diye not bırakır.
>
>Özdemir'in notuna tepki gösteren Tilbe, canlı yayında şunları
>söyler:
>
>"Ulaştırma Bakanı 'Neden Türk olduğunu söylemiyor?' diye sitem
>etmiş. Anam Tuncelili, hem Zaza hem Kürt, babam Ağrılı Kürt. Ben bu
>topraklarda
doğdum, büyüdüm. Kürt neyse, benim için Türk de odur,
>Laz da odur, Çerkez de odur. Hiçbir farkı yoktur. Bunlar birbirinden
>ayrılamaz'' der.
>
>Ben ey millet şimdi ve bu dakikadan sonra sadece Türkçe türkü ve
>şarkı söyleyen, Türklüğü yücelten, Türklüğünü öne çıkaran Türk
>sanatçıların yer alacağı söz ve saz programları, televizyon ve
>radyoları istesem çok şey mi istemiş olurum?
>
>Uyum Paketleri ve Kopenhag kriterlerinden sonra neden ‘'Türk
>televizyonları'' da olmasın?
>
>Kürtlerin ağdalı kürt şivesiyle konuştuğu halı reklamlarını neden
>seyredeyim, o halıları neden alayım?
>
>23 Mayıs 2003 tarihinde, o zamanlar günlük yazdığımız gazetede
>şunları yazmışız:
>
>“Aynı 20 Mayıs günü İstanbul'da Salacak'ta bir başka anma toplantısı
>daha yapıldı. Güneş batarken
Kızkulesi'ne doğru Çerkezler mum
>yaktılar ve denize çiçekler bıraktılar. Kameralar önünde koro
>halinde Çerkezce ağıtlar yaktılar. Dillerini ekranlara taşıdılar.
>
>Gazetelere verdikleri ilânlarda ‘1864 Çerkes Sürgünü'nü anıyoruz'
>diyorlardı. ‘Güzel yurtlarımız vardı' diyorlardı.
>
>137 yıldır yaşadıkları bu toprakları yurt edinememişler miydi,
>kabullenemiyorlar mıydı?
>
>Geçen sene, daha önceki sene, daha önceki sene, 137 yıldır
>neredeydiler? Neden Salacak sahillerinde değillerdi?
>
>Yoksa bu sene onları Salacak sahiline, “Kopenhag süreci” mi
>taşımıştı?
>
>İlanın altında diyorlar ki; ‘1864 Rus-Kafkas savaşının ardından
>Adige, Abhaz, Ubıh nüfusunun % 70'i yurtlarından edildi. Sağ
>kalanlar Osmanlı topraklarına geldi. Halen Çerkes nüfusunun büyük
>çoğunluğu
diasporada yaşıyor.'
>
>Düşküne kucak açmakla kötü mü etmişti Osmanlı?
>
>137 yıldır Türkiye'de barındıkları halde kendilerini halâ daha
>diasporada addedenlere ben de ‘yaban'cı gözü ile bakarsam, haksız
>mıyım?''
>
>Uyum Paketleri ve Kopenhag kriterlerinden önce de neden Salacak
>sahilinden Kızkulesi'ne doğru çiçek bırakıp Çerkezce ağıt yakmıyordu
>Çerkezler?
>
>Attila İlhan'ın son on sayfasını eksik bırakarak öldüğü Gazi
>Paşa'sı, 2006'nın ilk günleriyle beraber yayınlandı.
>
>‘'Gazi Paşa''; ‘'Çerkez milletinin düveli muazzamaya ve alemi
>insaniyet ve medeniyete umumi beyannamesi'' ile başlar.
>
>Bu ‘'beyanname''; Türk Kurtuluş Savaşı'nın kan ve ateş denizinin
>içinden geçilen 1921 yılının 11 Teşrinieevvel'inde İzmir'de toplanan
>‘'Şarkı Karip Çerkezleri
Temini Hukuk Cemiyeti''nin kongresinde
>kabul edilmiştir.
>
>Beyanname'de kısaca ‘'Anadolu'da elyevm mukim buluna Çerkezler
>sıhhata karip bir hesapla iki milyon raddesindedir'' denildikten
>sonra;
>
>‘'….Çerkezlik mûhik ve tabii bir kararla, kendisine halâs-ü necat
>vadeden Yunan ordusuna iltihak etmeyi, menafi-i hayatiye ve
>milliyesi iktizasından addetmiştir.
>
>Nitekim daha evvel Arnavut ve Arap akavam-ı necibesinin de
>Türklerden iftirak ve infikakla ecnebi halaskara aynı saik ve endişe
>ile iftihak ve temayül ettiklerine şüphe yoktur.
>
>Bundan sonra bir buçuk sene devam eden mücadele esnasında Çerkezler,
>Müslim ve gayri Müslim binlerce nüfusu masumeyi, Millicilerin
>katliamından kurtarması itibariyle şayanı tezkâr, hirematı memduhada
>bulunmuşlardır'' İfadeleriyle
son bulur.
>
>1921'in ‘'ecnebi halaskârı'' Yunanlılar ve arkasındaki Avrupalılar;
>o ecnebi halaskâra iftihak ve temayül edenler de Arnavut ve Arap
>akavamı necibelerdir kıymetli okuyucu.
>
>Peki 2006'nın ecnebi halaskârları yâni yabancı kurtarıcıları
>kimlerdir?
>
>Avrupa Birliği…
>
>2006'da ‘'Millicilere'' karşı o yabancı kurtarıcıya ‘'iftihak ve
>temayül eden'' akavamı necibe yani kavmi necibler kimdir?
>
>Recep Tayyip Erdoğan'ın Hakkâri'de ve sair yerlerde her fırsattan
>istifade saymaktan zevk duyduğu, cümle ‘'alt kimlikler''..
>
>Cumhuriyet ilan edilirken, Çerkez Hüseyin Rauf Bey; ‘'Bizde vaziyeti
>umumiyeyi tutmak güçtür. Bunu ancak herkesin erişemeyeceği kadar
>yüksek görülmeye alışılmış bir makam temin edebilir. O da makamı
>hilafet ve saltanattır. Onu
lağvetmek, yerine başka bir mevcudiyet
>ikamesine çalışmak felaket ve hüsranı muciptir. Asla caiz olamaz''
>der.
>
>‘'Ben saltanat ve hilafet makamına vicdanen ve hissen merbut bir
>kulum. Çünkü benim babam padişahın nanü nimetiyle yetişmiş, Osmanlı
>devletinin ricali sırasına geçmiştir. Benim de kanımda o nimetin
>zerratı vardır. Ben nankör değilim, olamam. Padişaha muhafazai
>sadakat borcumdur, halifeye merbutiyetim ise terbiyem icabıdır''
>diye devam eder Çerkez Hüseyin Rauf Bey..
>
>Ertesi gün Meclis'te gizli oturum.
>
>Mustafa Kemal şöyle der:
>
>‘'Hakimiyet ve saltanat, hiç kimseye, ilim icabıdır diye, müzakere
>ile, münakaşa ile verilmez. Kudret ve zorla alınır. Nitekim Türk
>milleti hakimiyet ve saltanatı, isyan ederek, kendi eline bilffil
>almıştır''
der.
>
>Devam eder ‘'demokrat'' Mustafa Kemal;
>
>‘'Burada toplananlar, Meclis ve herkes meseleyi tabii görürse
>fikrimce çok iyi olur. Aksi takdirde hakikat yine usulü dairesinde
>ifade olunur. Fakat ihtimal bazı kafalar kesilecektir'' der.
>
>Sonunda ne mi olur?
>
>Cumhuriyet ‘'oybirliği ve alkışlarla'' ilan edilir kıymetli
>okuyucu..
>
>1921'de Sevr'i asker kabul etmemişti; 2005'de TESUD askerin Sevr'in
>beterini tezgâhlayan AB'ye karşı olmadığını ispat etmeye çalışıyor.
>
>1923'ün; hakimiyet ve saltanatı…. kudret ve zorla….. isyan ederek….
>kendi eline bilfiil alan Türk milleti 2006'da davul zurna ile ‘'alt
>kimliklerden biri'' seviyesine indiriliyor.
>
>1938'in 29 Ekim'inde Atatürk orduya ‘'Türk vatanının ve Türklük
>camiasının şan ve şerefini iç ve dış
her türlü tehlikeye karşı
>koruma'' görevi veriyor.
>
>2006'da TESUD Dergisinde ‘'Çağdaş Avrupa değerlerin Türkiye'nin de
>değerleri olduğu'' ifade buyuruluyor.
>
>Hakkari'de Türk jetlerine sövülmesinden..
>
>‘'TC kimliğini istemiyorum'' söylemlerinden..
>
>……..teröristlere cenaze töreni yapılmasından..
>
>Ermeni sınırı, Dicle-Fırat arasını uluslar arası komisyona havale
>etmekten..
>
>Kürdistan'a hava sahasının açılmasından…
>
>Batman'da ‘'Burası Kürdistan'' diye miting yapılmasından kimse söz
>etmiyor.
>
>Kimse ‘'kafaların kesilmesinden'' söz edemiyor.
>
>Varsa yoksa ÖHD…
>
>‘'Özel Harp Dairesi ne zararlı şeymiş yahu!'' plağı tekrar tekrar
>çalınmaya başlanılıyor.
>
>Gerçekte Özel Harp Dairesi mutlaka eleştirilmelidir,
çünkü yanlış
>yapmıştır.
>
>Ama Bolu'da kar yağdırıp zincirsiz sürücüleri yolda bıraktığı….
>
>Yahut Alibeyköy deresini her yağmurda taşırıp ruhsatsız
>gecekonduları su bastırdığı…
>
>Veya Iğdır'da kuş gribine neden olduğu için değil…
>
>1958-74 arası, hem de Nato Müttefiki İngiliz Sömürge Yönetimine
>karşı Kıbrıs adasındaki Türklerin can ve mal güvenliğini başarıyla
>koruyan ve böylelikle…
>
>Şimdi çok büyük bir lâf edeceğim, dikkatle okuyun…
>
>‘'Ve böylelikle soğuk savaş döneminin başarıya ulaşan tek
>gayrinizami harb örneğini veren Özel Harb Dairesi..''
>
>Neden ayni uygulamayı..
>
>Türklerin bulunduğu diğer coğrafyalarda da yapamadı-yapmadı diye
>eleştirilmelidir.
>
>Almanlar Hırvatları;
>
>İngilizler
Kürtleri;
>
>Ruslar Abazaları;
>
>Amerikalılar Irak'ta Kürtleri; İran'da Azerileri aynı maksatla
>kullanıyor da Türkler'in….
>
>Türkiye'nin, hem de kendi kanından ve canından olan ‘'Türklük
>camiasını'' (1938; 29 Ekim. Ankara Hipodromu) kendi can ve mal
>güvenlikleri için örgütlemesi, onlara yol yordam, yön yöntem
>göstermesi neden ayıp oluyor?
>
>Anlamak bir türlü mümkün olmuyor.… 14 Ocak 2006
>
>“57'iNCİ ALAY ÇANAKKALE'DE, TRABLUSGARP'TA, FİLİSTİN'DE, SAKARYA'DA
>
>57'inci ALAY KARABAĞ'DA, KARASU'DA, KERKÜK'TE, KIBRIS'TA
>
>57'İNCİ ALAY HERYERDE
>
>HEPİMİZ 57'İNCİ ALAYIN NEFERİYİZ”